Ik ben eigenwijs, excentriek en eigenzinnig (niet de drie r’en, maar de drie e’en). Als het om de opvoeding gaat, denk ik vaak net wat anders. Maar ook buiten de opvoeding om, merk ik dat mijn gedachtengoed niet overeenkomt met het gemiddelde. Dat geldt ook voor het onderwijs en hoe daarbinnen met kinderen moet worden omgegaan. Ik zit niet voor niets in een pedagogisch klankbordgroep voor ouders van school. Ik spreek mezelf wel uit. Ik stimuleer ook graag kinderen om zichzelf uit te spreken, ook al komt het niet overeen met wat het vriendje of vriendinnetje vindt. Dus als kinderen in mijn praktijk met geweldige oplossingen komen voor hun problemen op school en ik zeg ‘Geweldig, wat out of the box! Wat een fantastische oplossing voor jouw probleem. Wat houdt je tegen om dit aan jouw leerkracht te vertellen’ dan reageren ze vaak met ‘Oh nee, dat mag echt niet, dat vindt de juf vast niet goed!’ Stel je voor dat je anders bent of doet dan een ander. Vanuit kinderlogica heel begrijpelijk. Het jammere is dat er leerkrachten zijn die dit in de hand werken. Het mag ook vaak niet. Mijn zoon heeft wat dat betreft echt geluk met zijn leerkracht. Sam luistert super graag naar een mp3 speler en helemaal als hij zich wil concentreren of moet ontprikkelen. Toen ik Sam vroeg of hij zijn mp3 speler ook in de klas wil gebruiken met een koptelefoon op, was zijn eerste reactie ‘Ik denk niet dat de leraar dat goed vindt’. Gelukkig vond deze leraar het wel goed. Sam heeft ooit oorkappen geprobeerd, maar dit geeft een nare demping voor hem. Een koptelefoon waar muziek uitkomt, is een heel ander verhaal. Zijn vader heeft een speciale afspeellijst gemaakt voor op school. Er zit wel een beat in, maar niet te onrustig. We hebben het een paar weken geprobeerd en het blijkt inderdaad goed te werken! Ja hij is een uitzondering, maar gelukkig kan Sam daar prima mee overweg. Misschien ook wel, omdat zijn moeder al heel lang een uitzondering is en ondanks dat nog altijd gewoon zichzelf blijft. Wellicht dat ik toch dit voorbeeld uitdraag. Ik hoop het. Wishfull thinking 😂 Anyway, ik zou het zo fijn vinden als de kinderen in mijn praktijk ook gehoord worden door de leerkrachten. Ik heb gemerkt dat sommige kinderen het nodig hebben dat ze kauwgom kunnen kauwen in de klas, omdat kauwen een sterk stimulerende en ontprikkelende werking heeft. Ik heb kinderen gehoord die juist graag een capuchon op willen, zodat ze als hooggevoelige zich even kunnen terugtrekken bij het werken. Ik heb begrepen dat sommige kinderen het fijn vinden als ze op een wiebelkussen zitten, zodat ze beter stil kunnen zitten of een fidget (zintuiglijk speelgoed) in de hand moeten hebben, zodat ze kunnen luisteren naar de uitleg. Het bijzondere is dat er dan vaak door de leerkracht wordt gezegd ‘Maar als hij dat heeft, dan wil iedereen dat’. Ik denk dan, ja en, al zou dat werkelijk zo zijn, wat is daar mis mee? Maar goed, dat is uiteraard niet het geval. Niet ieder kind heeft deze tools nodig of zou ze willen gebruiken. Ik ken er genoeg die absoluut niet blij worden van een wiebelkussen en een fidget maar vies vinden ruiken bijvoorbeeld. En daarnaast, stel dat het werkt, dan heeft de leerkracht hier alleen maar baat bij. Het stimuleert rust, ontspanning, verbeterde concentratie, enz. Wie wil dat nou niet in de klas? Helaas durven de kinderen het niet altijd te vragen en willen ze ook lang niet altijd dat ik het met de leerkracht bespreek. Terwijl ik oprecht denk dat als een professional uitlegt wat de voordelen kunnen zijn, leerkrachten eerder bereid zijn af te wijken van de standaard. Sam heeft dus geluk. Vanuit zijn school wordt er heel open minded gekeken naar dat wat hij nodig heeft. Natuurlijk moet ik daarvoor hard werken. Dat gaat echt niet vanzelf. Ik heb volledig open kaart gespeeld en dat maakt ons gezin kwetsbaarder. Dat is iets dat veel ouders niet willen. Dat is een keuze, maar daarmee laat je indirect zien als ouder dat het spannend is om voor jezelf op te komen en uit te spreken wat je nodig hebt. En veel ouders vinden het ook echt heel lastig om anders te zijn. Ze willen zelf ook liever niet opvallen en hun kind mag ook niet “apart” zijn. Ergens snap ik dat wel hoor…. Maar ach, voor mij maakt dat allemaal niet meer zoveel uit. Ik ben toch al een aparte 🙃😉 Fijne dag lieve mensen!