Onlangs stelde ik in de Inspiratiegroep JONG (https://www.facebook.com/groups/2540014586222042/) op Facebook de vraag of er mensen zijn met een hulpvraag. Een van jullie zei ‘Jawel, die heb ik, hoe ga je om met kinderen met een sterke wil die niet willen opruimen?’

Eva Bronsveld heeft er een prachtig boek over geschreven, namelijk Temperamentvolle kinderen. Het is mijn “Bijbel”, want zoals zij het omschrijft zou ik het ook iedereen kunnen aanbevelen. In haar boek is de belangrijkste boodschap: maak verbinding, werk samen, reageer respectvol en gelijkwaardig en accepteer dat het leven van jouw kind niet het jouwe is.

Maar goed, hoe werk je dan samen en hoe zorg je ervoor dat er gewoon wordt opgeruimd?!

Elke ruimte heeft een grens en elke grens heeft een ruimte. Jij kijkt naar de behoeftes van jouw kinderen en jouw kinderen mogen ook weten dat mama bepaalde behoeftes heeft.

Ga eens met elkaar om tafel. Niet op het moment dat jouw kinderen moeten opruimen, maar kies een moment uit dat het gewoon prima en gezellig is, ontspannen. Als we het metafoor van het stoplicht gebruiken dan zeggen we dat de kinderen in groen zitten, ze zijn ontspannen en ontvankelijk om samen te werken en naar je te luisteren. Op het moment dat het kind in oranje of rood zit, werkt het niet om je punt te maken. Een boos of gefrustreerd kind kan niet leren.

Maak op het moment dat jouw kind in groen zit dus afspraken over hoe je het graag wilt hebben en bevraag hem of haar wat hij of zij voor ideeën daaromtrent heeft. Hoe is dat voor jullie als er zoveel gemopperd wordt over het opruimen? Hoe zouden we samen dit huis opgeruimd kunnen houden, zodat er fijn gespeeld kan worden de dag erna? Wat zouden we met elkaar af moeten spreken?

Soms helpt het om de afspraken samen op papier te zetten en de handtekeningen eronder te zetten.

Laat ze het in ieder geval zoveel mogelijk zelf bedenken!

Daarna is het de kunst om ze er steeds weer geduldig en vriendelijk, maar wel beslist aan te helpen herinneren. De aanhouder wint!